cesetler arasında yasama dair bir iz aramaya calıstım seninleyken
kollarımda bıcak yarası agır kan kaybı formuna girmişken bedenim
bitirdigim tum hikayeler basıma uşüştu gecmişi anlatmaya calısırken
kactı hayallerimin bu işkenceden son bir gulustu hayatta sevinclerim
durmadan dakikaları boldu hayat onume tek katık olarak sundu
ben gulmedigim anları ayıklamaya calısırken surekli aclıgı tattım
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta