Kalp ağrısı akşamlarında kederimden
Yüz vuruyorum perişan mum ışığında
Firari çizdiğim resmine, karşımda
Ruhuma giriyor bakışların gözlerimden
Ben, ben olmaktan çıkıyorum o anda
Varlığın korkulu şimşektir asumanımda
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta