Demek geceleri yarıp çıktın ortaya,
Sessizliği savurdun iplik iplik.
Defalarca böldün,parçaladın gündüzleri
Bin defada alacağım nefesmiş oysa
Yere göğe sığmadı çığlıklar,
Balıklar nasıl kaçtı görmedin.
Ağlatan ezgiler sunuyordu ahtapotların kolları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
