Mahmut şimşek 01-04-1962-Adıyaman
Düşünüyorum durmadan kara kara
Ben ki yârimi terk ettim gönlüm yara
İçim alev alev kalbim yanıyor ya
Allah sevenleri düşürmesin dara
Dost bildiklerimin vurdular ara ara
Açtılar kalbimde çaresiz bir yara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta