Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Aşk ve yağmur.... Ne kadar yakışır birbirine..... Sanki birbirlerini çağırır gibi... Birinin olduğu yerde diğeri de olmalıymış gibi..... Hele bu geceyse.... çağrışımlar bir o kadar güçlü olur.....
Şiirinizi ve sizi kutluyorum Mustafa Bey.... Saygılarımla....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta