Yıllar sonra, özlemiyle kavrulmuştu sevgi.
Zamanı yoktur, saklıdır aşktaki her bilgi.
Belki de onsuz geçen, her bir yıl düşmandı.
Artık aşk ve sevgi, bir kefeye konmazdı.
Sevgi; ‘‘ben iki kişiyim’’ diye haykırırken.
Aşk, yalnızlığıyla gururlanırken
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta