AŞK VE ŞEHVET ÜZERİNE
Aşk şebnemiyle insanın toprağı gül oldu.
Cihanda yüz fitne ve kargaşa hasıl oldu.
Aşk neşterinin ucunu ruh damarına vurunca
Bir damla düştü toprağa adı gönül oldu…
Ahi Evren
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta