Aşk; insan yüreğine yapışan bir kene.
Kanın merkezine yerleşen emdikçe büyüyen bir kene.
Bazen ısırık yerini değiştiren kanatan acıtan bir kene.
Ve sona geldiğinde öldüren bir kene..
Tuzlu su buharlaşınca yağmur olur.
Ama tuzlu olmaz. Tuz kalır bir yerlerde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




..çok doğru!. Mükemmel şiir Önder Baysal bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta