Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Çoğalmanın kaçınılmaz yalnızlık biçimiydi aşk.'
çerçevelenip asılası bi tanımlama...ve aşka en yakın...şiirle...
iç güdüler ve onur...çok sevilesi bir şiir olmus..saygılarımla
öyle ya aşkı şairlere sormalı: çoğalmanın kaçınılmaz yalnızlık biçimiydi aşk!
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta