Kuru bir yaprağı, ne, kim eski haline getirebilir de kalkıp sarılmak istiyorum diyorsun.
Bu bir ironiklik biliyorsun, belki de en iyi sen bilirsin..
Bile bile kuruttun ve yine bile bile yakmak istiyorsun..
Yetmeyen nedir, kindir, nefrettir, kalandır, katlanandır..
..Ve en çok ta yoketmektir..
Hayır, hayır inkar etme yoketmektir..
Bitirmektir, çürütmektir, affetmek değil, kahretsin lanetlemektir..
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta