İnsan; sevdiğini hatalarıyla savunur,
Hatta yere göğe sığdıramaz.
Sevmediğini istediği yerden vurur,
Doğrularını bile bağdaştıramaz.
Kalp “seviyorum” diye inlediği an mantığına oturtur,
Sevgisini anlatmaya kalkarsa kitap yazsa anlatamaz.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta