Kendimde buluyorum
Acıdan yana ne varsa
Yorgundum;
Ve birazda kayıp.
Çok eski değil
Acının künyesi
Benimle büyüyor artık
Biz ince bel, ela göz, sütun bacak için sevmedik güzelim
Gümbür gümbür bir yürek diledik kavgamızda...
Ateşin yanında barut, barutun yanında ateş olasın diye! ..
Rakı sofralarında söylenip, acı tütün çiğnercesine sevdik
Anlayamadılar...
Devamını Oku
Gümbür gümbür bir yürek diledik kavgamızda...
Ateşin yanında barut, barutun yanında ateş olasın diye! ..
Rakı sofralarında söylenip, acı tütün çiğnercesine sevdik
Anlayamadılar...




Yarına kalamayan insandan ne kalırsa geriye anca o kalır...Nesnel ve duygusal anlamda taşınamazsa sevda,yarın mı kalır...Saygılar sayın şair...
Aşk ve kadın...
Herkes ne çok ilgili (!) bu aralar ikisiyle de.
Tanımlamaya, yok edilmeye ya da mal gibi sahiplenmeye
kalkışılan, aslında en başından yok edildikleri farkedilmeyen...
Yok sayılan ama uğruna ölünen ve öldürülen...Olmayanın uğruna ölmek ve öldürmek...Ne yaman bir çelişki bu!
Yaşamın kaynağı ama düşman, tabu addedilen...
Özetle toplumun en büyük ironisi. Tüm belaların müsebbibi bunlar...
Yok edin gitsin. Yaşamlarınız refaha erer böylece
Ama nç, o da olmaz. Kimler gelin gider sonra yetmişlik dedelere?
Ya öküzler, tarlalar, paralar...Nasıl el değiştirir ki olmazsa tazecikler..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta