Uzun bir şiir yazarak yormak istemem sizi.
Şimdi nereden başlasam lügat ve anlam birbirine zıt gider.
Misal; bir dünya düşünün,içinde her şey.
Ve herkeste bir düşünce.
Bunu bilmek için deha olmaya gerek yok.
İnsan, aklın sınırlarının ötesindedir.
Yani her insanın dünyası başka.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta