Aşk Ve Hüzün Şiiri - Abdullah Uludağ

Aşk geldi, kalbimi açtım,
Hüzün içeri yerleşti.
Biri umut diye gülümsedi,
Diğeri sessizce büyüdü içimde.

Sevgi sıcak bir rüzgârdı,
Hüzün ardından gelen gece.
Birini tutmak istedikçe,
Diğeri daha sık sardı beni.

Aşk öğretir, hüzün hatırlatır,
Ne olduğumu, ne olamadığımı.
İkisi de kaldı bende,
Gidenin ardından.

Aşk geldiğinde bahardı içim,
Gülüşünle açtı bütün pencereler.
Dünya bir anlığına durdu,
Kalbim sadece seni bildi.

Sonra hüzün çöktü usulca,
Kimse fark etmeden yerleşti.
Aşk konuşurken ben sustum,
Hüzün her boşluğa adını yazdı.

Sevmek güzeldi, yordu ama
İnanmak daha çok yaraladı.
Aşk verdiğini aldı geri,
Hüzün kalıcı olmayı seçti.

Şimdi ikisi de bende,
Biri hatıra, biri gerçek.
Aşk geçti bir rüya gibi,
Hüzün uyandırdı beni.