Unutma, dağların eğilir başı,
Yolcunun çilesi yolun aşkından.
Bırak talih ile sen bu savaşı,
Gönlünü toprak et kulun aşkından.
Bu yollardan nice erenler geçti,
Kimi senin gibi cinneti seçti,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Aşk ve sevda, sebep iken cinnete
Meşru sevgi, sokar kulu cennete.
Eğer dersen, Nerde bunun formülü?
Ayet , hadis, vakıf kılar en nete.
Timiz-i Kur'an
"Aşk", "Işk" kökünden türetilen bir kelime olup, manası da, canlı ağaçlara sarılarak onları severken boğup öldüren sarmaşık demektir.
Makul ve meşru sevgi ise, fıtrata uygun olan vasat ve sıhhatli muhabbet demektir.
Hayırlı muhabbetler olsun inşaallah.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta