Su dökümü: çağlayanın köpük kelebeklerinde
saatler sonsuz hızlı yetişilmemiş yaşamaya
bir biley taşında ömür bıçağı yokluğa ufalırken
sustum suskunluğum karanlıkla delice konuşurken
kim dedi bana da inandım umutları peşine takmış avare rüzgara
sen ki yanılt hep beni kendime inandırmaya
yosun kokuları yeşil kaygan taşlar ve saman saçlı yazlarda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ÇOK GÜZEL.....TEBRİKLER
bitesi gelmeyen bir siir. ne güzel!
ÇOK GÜZEL BİR ŞİİRDİ....YÜREĞİNİZE SAĞLIK
tebrikler size..yüreyinize sağlık...sevgiyle kalın..
Güzel olmus ! dilerim daha fazla siirlerinizi kayit eder ve okuma güzelligine erisiriz :)) Hos güzel duygularda kalin ..............Yakup icik melle/almanya
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta