Azaltmaya çalıştıkça,çoğaldın içimde.
Kum fırtınalarının arasında kalmış bedevi gibiydim;
Ne yana baksam çöl.
Kamaşmış gözlermiş işte,ateşe öyle düştü kelebekler.
Geceyi sorguya çekti de,mezarlıkta üşümüş köpek gibi titredim.
Görsen bir gözleri vardı; derin,
İstanbul gibi dört mevsim,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
