Gönle cemre düşüp aşk uyanınca,
Dünyaları versen ona yetmiyor…
Kalbin kapısına aşk dayanınca,
Vuslatın yerini cennet tutmuyor…
Nazenin çiçekler al al oluyor.
Sonbahar gelince rengi soluyor.
Tanrı mısın güzel? Her kul ölüyor,
Peki nazın cilve neden bitmiyor…
Gülşenlerin tapusunu alsa da,
Remil atıp geleceği bilse de,
Şu dünyanın tek hakimi olsa da,
Sevdasız gönüller gamsız yatmıyor…
Ağlama ey kalbim yolda kalırsan.
Hayalinde vuslat tadı alırsan.
Yar diyerek yüce Hakkı bulursan,
Dünyalık sevdalar bir pul etmiyor…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta