Ne vardır karşı camda,
Işıl ışıl parıldar,
Gözlerim kamaşıyor,
Sanırım senin yüzün,
Yansıyan ayna değil...
Aa! işte açıldı perde..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bana mı söylüyorsun,
Bülbülleşen dillerle,
Seviyorum diyorsun..
Duyduklarım gerçek mi?
İnşallah rüya değil..
:))) inşallah değildir derler ki duygu yüklü insanın gönlü her güzele aşıkmış bu yüzden aşk çoğu için masalmış umarım sizinki rüya değildir yada en azından uyanmazsınız o rüyadan tebrikler
Aşkı daha önce böyle bilmezdim, meğer gerçekten öyleymiş, doğruymuş.....tam da bahsettiğiniz gibi......el sürmeden, kirletmeden....için için yarakta severmiş insan, vazgeçmeden....
ayşen GENCER
Güzel bir uslup la kaleme alınmış tebrik ederim efendim.
Değerli dost cama bakmaya devam et sen... ve birde kendine tokat at.O zaman anlayacaksın rüyada olamdığını.Güzel bir çalışma.Kutluyor ve devamını diliyorum.İyiyki varsınız
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta