Bir demiryolu işçisi gibi dolanıyorum rayların kenarında bir başıma
Güneşin kavurucu sıcaklığı tepemde bana ateş atarken
Göğsümde rüzgarın yılgın sertliği ve özlemim yüreğimde saklı
Hani bir vakit olurda rayların çıtırtısını duyarsam
Semafor tellerinin yankılandığını hissedersem
İşte o vakit çıkarım yoluna
Elbet yansıtır ışığını bana
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta