Aşk Sözleri Hit 4

Yağmur yağar bazen,
şehre değil
insanın iç boşluğuna.
O an anlarsın:
Sevilmeyen hayat
sadece yaşanmış zamandır.
Aşk

Aşk olmazsa
düşünce yarım kalır.
Bir cümle başlar
ama kendini tamamlayamaz.
Aşk

İnsan,
bir başkasına değmeden
kendi anlamını öğrenemez.
Ayna yetmez,
bilinç yetmez,
akıl tek başına eksiktir.
Aşk

Aşk
bir taşkınlık değil,
bir karar gibidir:
“Buradayım” deme cesareti.
Bir başkasının varlığını
kendi varlığının içine almak.
Aşk

Aşk olmazsa
ahlâk soyut kalır,
umut teoride yaşar,
gelecek ikna olmaz.
Aşk

Aşk,
mutluluk vaadi değildir.
Ama şudur:
Yaşamaya değer olmanın
en güçlü gerekçesi.
Aşk

İki insan yan yana durduğunda
dünya bir anlığına
anlamlı görünüyorsa,
işte orada
hayat kendini savunur.
Aşk

Susmuş, deniz düşünüyor,
Var olmak ağır bir soru bugün
Ve sen, cevabın kendisi gibi
Hiç kanıt istemeden duruyorsun karşımda.
Aşk

Seçmek, seni seçmekti
ve seçmek, uçurumdan düşmeyi göze almaktı.
Ama bil ki,
düşmekten çok
yaşanmamış bir hayattan korktum.
Aşk

İrade kördü, dünya sertti.
Ama aşk—
aşk istisnaydı.
İstencin bile sustuğu yerde
teninle değil, anlamınla dokundun bana.
Aşk

Ben seni severken
mantık suskun bir tanık oldu,
akıl kenara çekildi.
Çünkü sevmek, varoluşu artırıyordu
ve seninle ben
daha çok vardık.
Aşk

Umudum dolaşıyordu sesimde:
Aşk, yenilse bile
yenilmiş sayılmazdı.
Çünkü kalpte kalan şey
zamanın yasalarına uymaz.
Aşk

Zaman büküldü,
bir bakışın,
bir ömre denk geldi.
Aşk

Anladım ki:
Aşk yoksa
ahlâk eksik,
gelecek anlamsız,
insan yarımdır.
Aşk

Seninle
beden, bir düşünceye;
düşünce, bir duaya dönüştü.
Tutku bağırmadı,
ama hiç susmadı.
Aşk

Eğer bir gün sorarlarsa:
“Yaşam nedir?”
diye,
şöyle diyeceğim sakince:
Aşk yoksa,
yaşam
yalnızca
ertelenmiş bir sessizliktir.
Aşk

Aşk,
aklın bittiği yerde başlayan kar yağışı gibidir;
ya seçersin
ya da ömür boyu titrersin.
Aşk

Ben seni seçtim.
Bu yüzden dünya hâlâ mümkün.
Belki haklıyım, belki değil:
İrade kördür,
beden düşünceden önce yürür,
acı kaçınılmazdır.
İnsan bazen acıyı sever
çünkü sevdiği şey acının içindedir.
Aşk

Sessizlik bile
adını fısıldıyordu.
Ey sevgili,
ben sana yazgı gibi geldim,
geçici değil
kaçınılmaz.
Aşk

Bak,
kış şehri beyaza boğarken
senin sesin
karanlığı inceltiyor.
Aşk dediğin
umutla delilik arasında
zarif bir çizgi.
İnançtır bu.
Kanıtı yok.
Ama onsuz yaşamak
daha büyük bir yalandır.
Aşk

Kar yağmaya devam ediyor.
Dünya hâlâ sert.
Ama sen varsın.
Bu yüzden
umut,
mantığa rağmen
ayakta.
Aşk

Aşk,
iradenin zincirlerini kırdığı an
özgürlük olur.
Acı geçer,
ama seçilmiş bir sevda
zamanı bile utandırır.
Aşk

Yağmur yağar bazen,
şehre değil
insanın iç boşluğuna.
O an anlarsın:
Sevilmeyen hayat
sadece yaşanmış zamandır.
Aşk

Aşk olmazsa
düşünce yarım kalır.
Bir cümle başlar
ama kendini tamamlayamaz.
Aşk

İnsan,
bir başkasına değmeden
kendi anlamını öğrenemez.
Ayna yetmez,
bilinç yetmez,
akıl tek başına eksiktir.
Aşk

Aşk
bir taşkınlık değil,
bir karar gibidir:
“Buradayım” deme cesareti.
Bir başkasının varlığını
kendi varlığının içine almak.
Aşk

Aşk olmazsa
ahlâk soyut kalır,
umut teoride yaşar,
gelecek ikna olmaz.
Aşk

Aşk,
mutluluk vaadi değildir.
Ama şudur:
Yaşamaya değer olmanın
en güçlü gerekçesi.
Aşk

İki insan yan yana durduğunda
dünya bir anlığına
anlamlı görünüyorsa,
işte orada
hayat kendini savunur.
Aşk

Susmuş, deniz düşünüyor,
Var olmak ağır bir soru bugün
Ve sen, cevabın kendisi gibi
Hiç kanıt istemeden duruyorsun karşımda.
Aşk

İrade kördü, dünya sertti.
Ama aşk—
aşk istisnaydı.
İstencin bile sustuğu yerde
teninle değil, anlamınla dokundun bana.
Aşk

Seni severken
mantık suskun bir tanık oldu,
akıl kenara çekildi.
Çünkü sevmek, varoluşu artırıyordu
ve seninle ben
daha çok vardık.
Aşk

Umudum dolaşıyordu sesimde:
Aşk, yenilse bile
yenilmiş sayılmazdı.
Çünkü kalpte kalan şey
zamanın yasalarına uymaz.
Aşk

Kıştı.
Şehir, denizin önünde susmayı öğrenmişti.
Ordu’da akşamlar erken kararır;
insan, kendi kalbinin lambasını yakmak zorunda kalır.
Aşk

Deniz griydi ama yorgun değildi,
acı çekmiş, ama iyiliğe inancını bırakmamıştı.
Dalgalar ısrarla vuruyordu kıyıya,
“Sevmeden yaşanmaz,” der gibi.
Aşk

Seni sevdim.
Bu, duygu değildi yalnızca;
bir sorumluluktu.
İnsanın kendine karşı dürüst olma çabasıydı,
başkasının varlığını
kendi hayatının merkezine koyabilme cesaretiydi.
Aşk

Şehir üşüyordu.
Çınarların dallarında kar,
biriktirdiği tüm yazları affeder gibiydi.
Sen yürüyordun sokakta—
ve ben anladım:
Aşk bazen bir beden değil,
bir yön duygusudur.
Aşk

Denizle aramızda uzun bir sessizlik vardı.
Ama o sessizlik boş değildi;
içinde gelecek saklıydı.
Çünkü umut büyük sözlerde değil,
küçük sadakatlerde büyür.
Aşk

Elini tuttum.
Dünya bir anlığına sadeleşti.
Savaşlar, korkular, anlamsız gururlar
kar altında kaldı.
Geriye sadece şu kaldı:
Bir insanın başka bir insana
“Buradayım” diyebilmesi.
Aşk

Kış geçecek, biliyorum.
Ama Ordu’nun denizi gibi
bu aşk da
soğukta bile canlı kalmayı sürdürecek.
Çünkü sevgi,
hayatın en ciddi işidir—
ve biz onu ciddiyetle,
ama umutla seçtik.
Aşk

Eğer bir gün kaybolursam,
bil ki romantik bir hayalde değil,
varoluşun tam ortasında arıyorum seni.
Bir kış gecesi gibi—
soğuk,
ama umutla dolu.
Aşk

Bu şehir,
Ordu:
Çınar, deniz ve düşüncelerimiz arasında kalmış bir bedendir.
Kış, sokaklara değil,
önce insanın içine yağar burada.
Aşk

Aşk bende hem erdem,
hem de kaderdir.
Yücelir, taşar,
bazen beni bile aşar.
Aşk

Seninle,
O derin sessizliklerimizi biliyorum.
Yan yana susarken
iki yalnızlığın tek bir anlam oluşturmasını.
Aşk

Bu kış,
deniz koyu,
çınarlar yorgun,
Aşkın Şehri ağır
ama sen varsın.
Ve bu yetiyor.
Aşk

Aşk olmazsa,
hiçbir düşünce yaşanmaz,
hiçbir şehir hatırlanmaz,
hiçbir beden gerçek olmaz.
Aşk

Ben seni
aklımla tartmadım.
Kalbimle savundum.
Aşk

Seviyorum seni:
Korkusuz,
zamansız,
sanki her an sürgüne gidebilirmişim gibi.
Ama yine de adını
karın üstüne yazıyorum,
silineceğini bile bile.
Aşk

Tenin,
felsefenin sustuğu yerde başlar.
Dokunduğumda
hiçbir kavram dayanmazdı sana.
Bedenin,
aklın en dürüst itirafıdır.
Aşk

Sevmek,
bir fikri savunmak gibidir bazen;
akla karşı kalbi,
kalbe karşı suskunluğu.
“İnsan kendini tanımadan sevemez.”
Ama ben seni severken
kendimi unuttum.
Aşk

Aşk,
aklın bittiği yerde başlayan kar yağışı gibidir;
ya seçersin
ya da ömür boyu titrersin.
Aşk

Sessizlik bile
adını fısıldıyordu.
Ey sevgili,
ben sana yazgı gibi geldim,
geçici değil
kaçınılmaz.
Seninle
beden, düşünceye;
düşünce, duaya dönüştü.
Tutku bağırmadı,
ama hiç susmadı.
Aşk

Bak,
kış şehri beyaza boğarken
senin sesin
karanlığı inceltiyor.
Aşk dediğin
umutla delilik arasında
zarif bir çizgi.
İnançtır bu.
Kanıtı yok.
Ama onsuz yaşamak
daha büyük bir yalandır.
Aşk

Kar yağmaya devam ediyor.
Dünya hâlâ sert.
Ama sen varsın.
Bu yüzden
umut,
mantığa rağmen
ayakta.
Aşk

Seçmek, seni seçmekti
ve seçmek, uçurumdan düşmeyi göze almaktı.
Ama bil ki,
düşmekten çok
yaşanmamış bir hayattan korktum.
Aşk