Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Aşk (yahut deprem) şiddetinde bir travma yaratıyor bu seri. Her mısrada bir artçı şok yaşamadım diyen yalan söylemiş olur resmen...
Duygu ve ifade yoğunluğu diye buna denir. Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta