zamanın açlığında
aşkın sığırtmaçlığına çıkmışım dağlara
patikaların kıvrımından dönmüş başım
çarığım yırtılmış
taş batmış ayaklarıma
kaplumbağayla dost olmuş ellerim
soğuğun başlangıcında
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta