Karalarıma vurmuş bir gül'dün sen.
Kadife tenli kokuların okşardı gündoğmamış kıyılarımı
Senden önce evrenime hiç ışık doğmadı.
İlk kez saçlarında gördüm yıldızları.
Miladım olmuştun sen.
Seninle başlamıştı yaşam belirtilerim ve ilk kez seninle nefes almıştım ben.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta