Davrandığımda, yamalı düşünüşlerden sızıyor gülüşlerin,
Çektiğimde, ürkek nefesimden güç buluyor ismin,
Benliğim yorgun, anılarım terli yokluğunun kışında,
Bedeli ağır sensizliğin, esaretin, meteliksizliğin...
Koşulsuz hislerin hücumuyla resmettim tuvalimi,
Renklerin yansımasında bulamadım tenini,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



