İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Allah’tan suçsuzum seni severken,
Lakin çaresizim, kapılmışım ben,
Tan aydınlığından zindana düşen...
Uzaktan sevsem de, bu aşk büyüyor,
Ne yapsam nafile, başım dönüyor.
çok güzel bi anlatım....tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta