Göğün kuşağı, ressamın modeliymiş.
Deniz, toprak tutkunun çehresiymiş.
Neşe, mutluluğun gül bahçeleriymiş.
Aşk, sevenin beceremediği eseriymiş.
Sevgi göğüs kırığı, en büyük zafiyetiymiş.
Mavi, yaşamın; gönlümün tek rengiymiş.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.



