Göğün kuşağı, ressamın modeliymiş.
Deniz, toprak tutkunun çehresiymiş.
Neşe, mutluluğun gül bahçeleriymiş.
Aşk, sevenin beceremediği eseriymiş.
Sevgi göğüs kırığı, en büyük zafiyetiymiş.
Mavi, yaşamın; gönlümün tek rengiymiş.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece



