Acı esen bir rüzgâra kaptırdık sevdayı
Ben yorgun, sen yılgın, şehir karanlık
Sis kaplamış sokakta cılız bir ışık sadece
Arsız vaatlerle süslenmiş yalnızlık
Karanlığı delen bir silah sesi
Vurulup yere düşen bir düş daha
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Zevkle okudum sayın şairim, kutlarım kaleminizi.Saygımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta