Aşk Ruhun Kısmetidir Şiiri - Sevgi Gül İ ...

Şiirin kapısından içeri girerken
Bedenimden çıktım
Cümlelerinle ruhuna yol aldım
Kendimle karşılaştım
Aşka yakalandım
Kaçmak istediğimde
Işıkla bağlandım

Güneşi yok edebilir misin
Edemedim
Karanlığı sildim süpürdüm

Sahi sen kimdin?..
Aşka, aklımın ucundan bile geçmezken
Ne ara, kalbime gelmiştin
Ruhuna işlenmiştim

İnsanın basireti bağlanırmış
Işık hızında aşka alınırmış
Başına gelmeden anlaşılmazmış...

Seni tanıyıp etseydim
Aşk telakkini bilseydim
Attığın adımın üstüne adım atmazdım
Karşılaşsak, dönüp ikinci kez bakmazdım
Lakin aşk öyle bir şey değil
Gelir seni bulur
Sen istesen de bulamazsın
Aşk seni bulur
Kalbini sevmeye on ikiden vurur
Kanatır durur
Günler kan gülleri
Solmuşluğum vazoda durur

Solmuşluğum vazoda durur
Toprak arayışıma
Allah'ı şahit tuttum
İçine konulduğum su kokmadı
Bir meczup gibi saf sevdim
Alavere dalavere bilmedim

Aklımı soracak olursan
Başımda bitki değil
Göğe serptim

Sevgi yağmurumda ahire ulan dedim
Dünyalığa meylim var sandın
Eğilip bükülmeyeceğimi bir türlü anlamadın

Sen yolunun yolcusu...

Yüreğimin vadisinde aşka akarsuyum
Kendi kendime kapıldım
Sürüklenmiyorum, çoğalıyorum
Vazoda bir deniz durur
Kökleri gelir rüyamı bulur
Allah'la konuşturur...

Ruhunu görüp duymaya
Kalbimin gözünü kulağını kapatmıştım
Ne vakittir kaçmaya uykudaydım...
Bugün kalp gözümle uyandırıldım
Ruhuna gözlerimi açtım
Nasıl da ben olmuş
Kendimden ayırt edemedim
Gamzeme gül dikmiş
Beni oradan bildim

Sen, ruhunun elbisesi değilsin
Can kulağıyla dinlememişsin

Sen aslında
Bana da ta başta elmişsin...

Ben sana
Bin adımla gelirken
Sen, yerinde saymayı ağırlık sandın
Dağların da ağırlığı var, kanatları yok...

Ben sana yaslanmadım bile...
Sırtım göğe dayalı!..
Gönlüm tok...