Sen benim şehrimsin, sana ait bütün sokaklarım.
Sana açılır kapıları evlerin.
Pencereden dışarı sızan mutluluk sensin.
Sokaklarda çınlayan çocuk kahkahaları, seni düşündüğünde kanat çırpan kalbime ait.
Ruhum, bir bütünün içinde yok olmak ve kendini tamamlamak isterken.
Sen kırmızı ben beyaz, kalbime sen karıştıkça ruhum aşk pembesi…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




merhaba yasemin
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta