Aşk, ölümün kıyısında bir çiçek gibi açar,
Her solukta bir umut, her vedada bir yas.
Ölüm sessiz bekçi, aşk ise cesur savaşçı,
Bir ömür boyu süren bu destansı savaşta.
Aşk, ölümün soğuk yüzüne meydan okur,
Karanlıkta bir ışık, sessizlikte bir ses.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta