yamaçlardı yuvamız
özgürlüğe giderken
kızıl ırmak sakarya akardı içimizden
kalbinin ortasına düşmüştü ayrılığın kurşunu
ellerimin içindeydi göz bebeğinden düşen yaş,
boynun çarmıha gerili sevdalı
geçiyor içinden kara trenler bensiz,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta