Uçurduk uğur böceğini saklımız-da kaldı
mutluluğumuzun resmi, helva ekmek yerdik
ermedik biz bizle kimlerden geçtik. Geçtik
gittik halka, halka olduk. Kah semazen kah derviş,
gönüllerden akan aşk olduk...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta