Bu şehir karanlıklarını giyinmişken
sessiz yağmurları ile yakalar ya ansızın;
Yürüdüğün kaldırımlarda küçük hezeyanlar kopar birden,
Yollar, banklar, meydanlar başıboş kalıverir
yaşadığın hayat misali.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Şiirinizi tebrik eder saygılar sunarım...Mehmet Karlı
mükemmel. gulneva'ya katılıyorum. şiirinizde istanbulun o karanfil kokusunu duydum. teşekkürler. oldukça güzel bir şiir. orhan demirtaş
İstanbul ancak bu kadar güzel anlatılabilir.Şiir'i okurken insan istanbulu yaşıyor.Kısacası çok güzel olmuş.Hakkının verilmesi gerekir.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta