Aşkı arar gözüm her mısrada saklı,
Gönlüm sorar: “Nerde o ateş, o yemin?”
Kâğıt üstünde solmaz gül mü kalır aslında,
Yoksa sadece mürekkep mi kanar hecesinden?
Bir bahar günü derler, yaz sıcağında yanar,
Ama rüzgâr eser, tomurcuklar solar gider;
Şiir ise kandırır, “Sonsuzdur” diye yalanlar,
Oysa seven kalp bilir: her nakış bir veda eder.
Yine de durmam, sayfaları karıştırırım ben,
Her dizede bir bakış, bir nefes ararım yine;
Belki senin hayalin gizlidir o eski satırda,
Belki de aşk, arayana kadar yoktur gerçeğinde.
Ey şiir, eğer yalan söylüyorsan itiraf et,
Aşk sensen eğer, bırak ben de seni seveyim ebedî.
Kayıt Tarihi : 20.2.2026 10:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bir yazar, hissettiği bir duyguyu ya da yaşadığı bir olayı bazen ciltler dolusu kitaplarla anlatabilir. Ancak şairler böyle yapmaz. Şairler, bazen tek cümle yazarlar ve okuyucunun kalbinin tam ortasından vurabilirler. Şiir yazan kişi Karalayan biri değil Hayal üreten / kurmaca hayalci de değil İlham kaynaklı yazmalı (Gerçek ilhamdan, yaşanmışlıktan, içten gelen kaynaktan beslenmeli) M.Nafiz KARAK




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!