Köşede bekleyen bir ucube gibiyim
Hayattan ve insanlardan uzak
Nefret taşıyorum içimde
Tüm olan ve olacaklara karşı, nefret.
Ne zaman inansam uzaklara
Ve ne zaman yüreğimi uzatsam yıldızlara
Kendimi kurak çöllerde buluyorum.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta