Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
kaleminiz daim olsun güzel bir şiir okudum saygılarımla....
aşk...
o yeterdi..
nefes almaya yeniden..
tut elimi..
sen kokan bu mavi karanlıkta..
...
Aşk tek başına yeterde nefes almaya, yaşamaya yetmez sanırım dönüşmedikçe büyük sevdaya.
Kutlarım
kutluyrum
yercekimsizdir ask ve mallesef yine sere serpe yere yapistiran da odur.ve mavi kokan karanliklarda serperiz umudu.oysa o baska yerde pusu kurmus sizi beklemektedir ve umudu yitirmemek lazim sair...
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta