yerçekimsiz bir mekanda,
seslenmek ve koşmaya benzerdi,
ulaşmak hayallere..
oysa ayaklarımız çoktan kesilmişti yerden...
seslenişler için ne lazımdı hava..
yere basışlar için de keza..
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
