Yine Yazıyorum sana bir akşam üstü..
Varlığına alıştığım ve yokluğunu bi türlü dolduramadığım..
Sen,
Gözlerim gözlerinin menziline değsin,
Kalan ömrünü o incecik bağın kopmamasın diye Kaderime satır satır işlemişim.
Sahi kaça kuruyoruz yine hayallerimizi..?
Yine ona mı..?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta