Uzunca bir süre devam etti yürümeye karanlıkta.
Elinde terlettiği izmariti çoktan sönmüştü,
İçini kemiren bu azap onu bir merdivenin başına dek taşıdı.
O ilk basamağın eşiğine henüz vardığında,
Anılarında bir kıpırtı oldu aniden.
Birşeyler anımsıyordu ama nafile,
Belleğinde canlanmayan hatıratın tozlu raflarında kayboluverdi.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




BAZEN SADECE YANILSAMALARDIR YAŞADIKLARIMIZ ...ÖYLE BİR YANILSAMA Kİİ GERÇEK OLMASADA BASAMAKLARINDAYIZDIR AŞKIN . . .ANIMSAMALARDA OLMASA AŞK YAŞARMI . . .
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta