Kimi zaman sevinç,kimi zaman hüzün,kimi zaman zamansızlığın telindeydim.
-Bazen gözyaşı gölgecisiyim, bazen hüzün algıcısı. Kendimde değilim sanırım.
-Sevilebilmek dünyanın en büyük başarısı. Sevmeyen asla başarı olamaz.
Yılmaz Odabaşı:Aşkın kavgasını veremeyenler, hiçbir şeyin kavgasını veremezler; aşkın özgürlüğünü yaşamayan ve yaşatmayanlar ise, hiçbir özgürlüğü hak edemezler...
Yaşamayı onduran bir olgunun içinde yaşanacaklarım var.
Ruhumu konduran kanatların ayrıksı hislerinde kaldım. Gölgesiz özlemler yaşadım. Yaşamak, yüzdeki çizgilere renk katmaktır,
bir tutam özlemi sevdiğiyle yaşamaktır. Yaşamak aşk gibi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta