Hayat dolu, yaşam dolu bir adam vardı,
Kalbinde umut yeli amansızca eserdi,
Dünyanın her türlü pisliği vız gelirdi,
Sevdiği yanındayken, yanı başındayken.
Hiç bu denli mutlu olmamıştı hayatta,
Bu denli hiç bağlanmamıştı yaşamaya,
Sevdiğine adamıştı kendini tüm varlığıyla,
Mutsuzluğu hiç tatmayacağını sanırdı.
Şimdi bir adam var,
Umudu yıkılmış artık maf olmuş,
Gözleri ağlamış gönlü yorulmuş,
Emelini, arzusunu acılar boğmuş,
Kader sillesini ona da vurmuş.
Bekir Yavuz
19.Nisan.1978.Çarşamba.
1ci.Tak. Hv. Kv. Destek. Üs. Muh. Bl.
Eskişehir
Kayıt Tarihi : 28.5.2012 00:42:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!