Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
halimden anlamaz dönüpde bakmaz
sanma ki gözlerin bir gün ağlamaz
ben allar giymişim aşkınla kavrulmuşum
kaderin pençesindeyim sense gururun
güzel bir son... kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta