Kim demiş! yar dediğin, daldaki bir elmadır,
Yara-bere içinde; kaldı öbür yarımız;
Kucaktaki taşların, gözü hep o daldadır.
Adem’den beri noksan; noksandır bir yanımız.
Kısa sürdü ihtilal; zor oldu ayrılışın.
Havva olup gittin ya; sol yanım sancı taşır.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
