/aşk köle kılar mıydı insanı
anlayacaktı/
diz çök önümde, dedi ‘sahip’
itirazsız
dizlerinin üstüne yığıldı ‘köle kadın’
başını yukarıya doğru kaldırdı
ve gökyüzünün pürüzsüz güzelliğine değil
adamın derin gözlerine dikti gözlerini
acıdan eser yoktu yüzünde
köleliğinden memnun hatta
duruşu mağrur
öylece
seyre durdu aşk mabedini
kadın sorgusuzca ona bağlanmıştı
ve hep öyle demişti
"kölenim senin"
şimdi de bu sorgusuz itaat...
anlamıştı adam
'aşk onu köle kılmıştı'
titreyen elleriyle dokundu
kadının uzunca saçlarına
yüzünü avuçlarının arasına aldı
ve sevgiyle okşadı yüz hatlarını
yavaşça ayağa kaldırdı onu
nefesleri karışıyordu birbirine
Nil’in kızgın kumları
kayıyordu sanki ayaklarının altından
bu kez
adam çöktü dizlerinin üzerine yavaşça
kenetlenmiş ellerini kurtardı
ve secde edercesine yere kapandı
avuçları toprağa
dudakları
kadının ayak parmaklarına değdi
aşkın köle kıldığı kadınının
ayaklarını öptü uzun uzun
ensesinde iki damla ‘tuzlu su’
yüreğinde o yakıcı kor
kölesinin kölesiydi artık
19.07.2015 – İstanbul
Müjdat BilginKayıt Tarihi : 19.7.2015 11:53:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Aşk ve kölelik, her ikisi de insana ait ... Aşk hep murad edilen ancak kölelik kısmı yani daha hafif ifadeyle bağımlılık yaratma durumu gizli bir arzu .... Insan ilginç bir varlıktır istek ve dileklerinde ;derinlerinlerinde ise insan vazgeçilmez olma arzusu taşır .ben bu şiirin içinde o kadar net gördüm insanın bu çok kırık yanının şiirle aktarımını.... Düşünsün insan bir kez daha bu şiir fırsatıyla ......yanına yoldaş mı yoksa kenarda bağımlı hale getirildikten sonra bırakılan köle mi ? Saygılar ve tebrikler bu güzel şiire ..
saygılarımla:
rr.akdora
Şiirde kullanılan zaman ve mekan köleliğe uygundu. Günümüzde de hala köle ve sahipler var şüphesiz. Aşkın köleleri azat edilmeyi akıllarından bile geçirmezler Müjdat bey. Kutluyorum şiiri ve sizi. Nicelerine. Esenlikle...
TÜM YORUMLAR (8)