bir zamandı;
yokluğundu yüzüme sürdüğüm.
aylardan eylüldü,
şarkılardan hüzün.
yapraklar yenilemiyordu kendini artık,
karıncalar dönüyorlardı yavaş yavaş yuvalarına.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Sevgili sair!degerli insan!bu güzel siir,i okumak hosdu...kutlar sevgi ve saygilarimla...yakup icik almanya
güzelll.tebrikler..
Imgeler cok anlamli. Hazan, huzun ve hayaller bir ucgen icinde birbirini tamamlayarak yeni bir mevsimin tarifine benzemis islenilen ask ve ozlem.Sairi kutlarim.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta