bir zamandı;
yokluğundu yüzüme sürdüğüm.
aylardan eylüldü,
şarkılardan hüzün.
yapraklar yenilemiyordu kendini artık,
karıncalar dönüyorlardı yavaş yavaş yuvalarına.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
