Keşke hep aynı şey olsaydı.
Gecenin en ıssız saatlerinde çıkıp evimizden,
Karanlık bir sokak arasında buluşsaydık.
Yürüseydik yan yana,
Ellerimiz ceplerimizde;
Sessizce, hiç konuşmadan...
Laf kalabalığı değil; aşk kalabalığı olsaydı bizde...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta