Canla başla susuyordum,
Benden gidişinin umursamazlığına takılıyordu göz bebeklerim.
Bir güvercinin kanatlarından intihar ediyordu hayallerimiz, ve sen gitmeyi seçmiştin.
Haklı hayallerimin hakkından gelip, hasta aklımın şuursuzluğundan pay çıkarıyordun gidişine..
Aslında sen bensizliği değil, yalnızlığı sevmiyordun, bu yüzdendi ilk göz kırpana koşar adım kaçışların..
Beni bir yara bandı misali basıyordun yaralarına, kabuk bağlayıncada söküp atıyordun bir kenara..
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta