Bir tohum gibi ektim yüreğime..
Şarkılarla, sözlerle, şiirlerle besledim.. Büyüttüm..
Meyve bekledim ondan: Mutluluk, huzur meyveleri..
Yalan yok, meyve de verdi aslında..
Kederden, hüzünden başka bir şey değildi verdiği..
Sonra dedim ki: Yok gereği..! Kestim dallarını..
Ben kestikçe, daha gür çıktı,
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta